Een frisse ochtend in de Appelbloesem

Het is nog vroeg in de ochtend als Marja de deur achter zich dichttrekt. Er hangt een frisse kou in de lucht en ze ademt de winterse lucht in. Ze trekt haar sjaal iets strakker om haar schouders en loopt het dorpsplein op.

Marja woont al haar hele leven in Wilgenveld. Als eigenaresse van boekhandel De Appelbloesem woont ze boven de winkel, precies op de hoek van het plein. Een korte wandeling maken voordat ze opengaat is haar favoriete manier om aan haar dag te beginnen. Het helpt haar om haar dag in de winkel fris te beginnen, nog voordat het echt ontwaakt.

Ze loopt door de Muntsteeg richting het witte kapelletje aan de dijk. De zon komt net op boven de rivier en werpt een zachte gloed over het water. De zon zien opkomen bij de rivier heeft iets magisch, alsof de dag nog even diep ademhaalt voor alles begint.

Bij de dijk komt ze Sophie tegen, die met haar hond Desta wandelt. “Hoe is het?” vraagt Marja terwijl ze het vrolijke dier over zijn kop aait. “Goed hoor,” glimlacht Sophie. “Het is druk op mijn werk. Dan is zo’n wandeling voor ik begin altijd even nodig.” “Dit is de mooiste tijd van de dag,” zegt Marja. Ze blijven een moment stil naast elkaar staan terwijl het licht langzaam sterker wordt.

Daarna wandelt Marja terug naar het dorp, dat langzaam ontwaakt. Ergens gaat een keukenraam open, een fiets wordt tegen een hek gezet, een kerkklok slaat het halve uur.

Wanneer ze de winkel binnenstapt, omarmt de vertrouwde geur van papier, inkt en hout haar meteen.

Ze draait het bordje om naar open, al weet ze dat de eerste klanten nog even op zich laten wachten. Ze houdt van de vroege uurtjes in de Appelbloesem: het zachte licht door de ramen, de stilte tussen de boeken, het gevoel dat de dag nog helemaal open ligt.

De afgelopen weken heeft ze met zorg een kleine selectie kaarten samengesteld.

Kaarten van makers die haar raken, omdat ze iets vangen van wat Wilgenveld eigen is: eenvoud, warmte en de rust van de seizoenen die zacht met het leven meebewegen. Ze heeft ze gebundeld als een klein brievenbuscadeau, zodat iedereen een beetje Wilgenveld in huis kan halen.

Voordat ze écht aan de dag begint, neemt Marja nog een moment voor zichzelf. Ze gaat zitten aan de houten tafel achter in de winkel, voelt het gladde oppervlak onder haar vingers en luistert naar de stilte die om haar heen hangt.

Dan pakt ze haar pen. In elk pakketje dat ze samenstelt stopt ze een klein briefje. Een paar zinnen, een gedachte, iets warms dat precies past bij de kaarten die ze heeft uitgekozen.

En terwijl ze de dop van haar pen haalt, weet ze meteen voor wie ze vandaag schrijft: iemand die een klein lichtmomentje kan gebruiken.