Februari, granola en een kat bij de kachel
- Sabine
- 10 feb
- 3 minuten om te lezen

De dagen worden weer iets langer, maar de kou blijft dit jaar lang in de lucht. Helen loopt met haar jas nog dichtgeknoopt door de tuin, op zoek naar tekenen dat het voorjaar er echt aankomt. Sneeuwklokjes, denkt ze. Als ze die ziet, kan ze het geloven.
Net achter haar atelier, waar de stoelen en tafels van de theetuin opgestapeld staan te wachten ontdekt ze ze: kleine groepjes sneeuwklokjes verspreid tussen de nog kale struiken. Ze bukt, pakt het snijschaartje uit haar jaszak en knipt er een paar af om in de keuken in een vaasje te zetten.
Februari is zo’n maand waarin je de lente al voelt, maar het ook nog wel ver weg lijkt. Je voelt de lente al een beetje en dan ineens is het weer koud. Toch is Helen al volop bezig met de voorbereidingen voor het nieuwe seizoen. In haar hoofd schuift ze stoelen recht, herschrijft ze de menukaart en probeert ze nieuwe recepten uit.
Dit jaar wil ze naast taart, cake en koek ook boerenyoghurt met zelfgemaakte granola en vers fruit aanbieden. Vorig seizoen hoorde ze het steeds vaker. “Hebben jullie ook iets lichts?” Alsof haar appeltaart zwaar op de maag ligt. Maar, ze begrijpt wat er bedoelt wordt.
De yoghurt haalt ze bij de boer een dorp verderop. Dat vindt ze het leukste aan haar werk: elk seizoen opnieuw zoeken, proeven, combineren. Zo lokaal mogelijk, zo eenvoudig mogelijk. Verderop in de tuin ziet ze de eerste krokusjes en een paar narcissen die voorzichtig hun kopjes boven de grond steken. De knoppen in de magnolia zijn dikker geworden. Gisteren heeft ze de blauwe regen gesnoeid, toen het zonnetje zich even liet zien.
Binnen zet ze de sneeuwklokjes in een klein glazen vaasje. Het ziet er gelijk gezelliger uit. Een flets zonnetje schijnt naar binnen. Haar rode kater Kees draait zich demonstratief om bij de kachel rolt zichzelf op. Voor hem is de lente nog niet begonnen.
Helen zet havermout, amandelen, cashewnoten en rozijnen op het aanrecht. Uit het andere kastje pakt ze ook een pot honing en een klein schaaltje kaneel. Even blijft ze staan. Granola is geen taart, denkt ze. Niemand komt speciaal voor granola naar een theetuin. Toch?
Ze verwarmt de oven en zet de kokosolie op het vuur om te verwarmen. Daarna hakt ze de noten grof. Niet te netjes, ze houdt van een lekkere structuur. In een grote kom mengt ze de havermout met de olie en de honing. Als alles goed is gemengd mengt ze de noten en kaneel door de havermout. Ze roert langzaam, tot alles net glanst. Kees verschijnt plotseling bij haar voeten, kijkt hoopvol omhoog en druipt af zodra hij begrijpt dat er niets voor hem bij is vandaag.
Ze schuift de granola in de oven en zet een timer. Halverwege schept ze alles om en de geur die vrijkomt is warm, nootachtig en een beetje zoet van de honing. Als de granola klaar is laat ze het even afkoelen en strooit er rozijnen doorheen. Het is niet alleen lekker, maar ziet er ook gezellig uit in de glazen pot waar ze de granola in schept.
Aan tafel schept ze boerenyoghurt in een schaaltje, strooit de goudbruine granola erover en snijdt een appel in stukjes. De laatste uit de mand. Ze proeft. Knapperig, zacht, zoet en precies genoeg.
Kees rekt zich uit, opent één oog en besluit dat dit ook vandaag geen reden is om in beweging te komen.
Wil jij ook de granola van Helen maken? Dit is het recept:
- 200 gram havermout (ik meng fijne en grove havermout)
- 3 eetlepels kokosolie (verwarmd om vloeibaar te maken)
- 3 eetlepels honing
- 60 gram cashewnoten (grof gehakt)
- 60 gram amandelen (grof gehakt)
- 50 gram rozijnen
- 2 theelepels kaneel
Verwarm de oven voor op 180 graden en verhit de kokosolie in een pannetje tot het vloeibaar is. Meng de kokosolie met de havermout en de honing en voeg daarna de grof gehakte noten toe. Meng alles goed met de kaneel en leg het op een met bakpapier beklede bakplaat. Na ongeveer 15 minuten is de granola klaar. Schep de granola halverwege even om. Als de granola uit de oven komt laat je deze afkoelen en schep je de rozijnen erdoor.
Eet smakelijk!

Opmerkingen