Het eerste vuur

Elke ochtend wordt Nora wakker met dezelfde geluiden die langzaam bij haar nieuwe leven zijn gaan horen: de kippen van de buren die scharrelen, de haan die zijn ochtendgroet laat horen, en de vogels die in de hoge bomen rondom het erf kwetteren alsof ze een ochtendkoor vormen. Het is een fijne manier om de dag te beginnen, rustig en precies goed.

De spullen in huis hebben inmiddels een plek gevonden, al is dat soms tijdelijk. Verbouwen terwijl je erin woont betekent dat meubels voortdurend verschuiven, dat er stapels hout in de gang staan, en dat Holly soms haar mand moet zoeken omdat die wéér ergens anders is neergezet. Het hoort erbij, zeggen ze in Wilgenveld. Eerst het huis, dan de rust.

Buiten wennen Nora en Thomas aan de grote tuin, die soms voelt als een eigen klein landschap. De frambozenstruiken staan er weelderig bij, maar wanneer snoei je die eigenlijk? En wat moet je met zoveel bramen? Gelukkig weet hun schoondochter daar wel raad mee. Zij maakt er potten bramenjam van, en soms een warme crumble die het hele huis vult met de geur van nazomer.

Op een avond krijgen Thomas en Nora van hun zoon en schoondochter een vuurschaal. Ze zetten hem in de achtertuin, tussen het hoge gras en de schommelende takken van een kastanjeboom. Die avond drinken ze thee uit grote mokken, eten ze crumble van nog glanzende bramen en roosteren ze marshmallows boven het vuur. Het wordt zo’n avond waarvan je al tijdens het meemaken weet: dit onthouden we.

Dat was precies wat ze wilden toen ze naar Wilgenveld verhuisden, ruimte maken voor herinneringen die blijven.

Binnen gaat de verbouwing gestaag verder. De deuren zijn eruit, de deurposten gesloopt, het plafond open. Thomas heeft zichtbaar plezier in het werk; verbouwen is zijn terrein. Nora schildert straks de nieuwe balken in Green Stone Pale, een zachte kleur die het licht vriendelijk vangt. Alsof een beetje buitenlucht zijn weg naar binnen heeft gevonden.

In de woonkamer staat een grote schouw, maar het rookkanaal ontbreekt. Daarom laten ze hem weghalen, zodat er een echte haard kan komen. En als die begin september eindelijk is geplaatst, kunnen ze niet wachten. Ondanks het warme weer steken ze hem meteen aan.

Het hout knettert zacht. De geur verspreidt zich door de kamer. Buiten trekt een regen- en onweersbui over het dorp, maar binnen is het warm en stil. Holly ligt opgekruld naast de bank. Nora kijkt naar de vlammen die dansen en voelt midden in de chaos van de verbouwing, half geschilderde muren en verschoven meubels  dat er iets landt.

Hier gaan we wortelen.

De volgende ochtend loopt ze met Holly langs de dijk, waar een prachtige roze lucht het landschap van Wilgenveld laat zien op zijn mooist. De lucht is fris, de eerste appels vallen uit de bomen langs het pad en ze hoort het ruisen van de rivier. Ze denkt aan het vuur van de avond ervoor, aan het licht dat zich door de kamer verspreidde, aan het zachte besef dat steeds sterker wordt.

Wat een heerlijk huis. En wat een voorrecht om hier te mogen wonen.